Rude Roots

Ze zijn vijftien jaar oud, en ze vieren feest Zes vrienden en klassemuzikanten gaan samen de boer op en brengen een stomende mix van het beste van wat onder de ruime, gevarieerde noemer van Blues en Rock & Roll kan gevat worden. Soms zacht kabbelend op een lichtvoetig jazztoontje, soms stampend en hijgend, soms krijsend en langzaam, maar steeds met hart en ziel voor jullie, hooggeëerd publiek, en voor de muziek.

Rude Roots heeft door de jaren heen naam verworven in het Bluescircuit en daarbuiten als een virtuoze liveband die gegarandeerd de tent op z'n kop zet. Ze spelen graag op zowel kleine als grote podia, festivals en muziekclubs maar ook in knusse café's, op kroegentochten of privé-feestjes.

the Blues Vision

Deze jonge muziekanten Arne, Hanne en Bund worden op vijdagavond 2 april 2010 al meteen in het hol van de leeuw geduwd, doordat ze na gevestigde waarde Rude Roots van donderdagavond, het publiek mogen opwarmen voor bluesgoeroe Paul Couter, begeleid door Ed & the Hot Burritos. Op dezelfde avond zetten we de jongste en de oudste generatie Belgische bluesartiesten samen op het podium.

Bij wijze van ervaring kan 'the Blues Vision' dus nog geen uitgebreid portfolio neerleggen, neemt niet weg dat deze tieners niet zullen teleurstellen want alle drie bulken ze van het talent, en staan in vuur en vlam van ambitie en enthousiasme. The blues Vision is een band die gegarandeerd zijn stempel zal drukken in het Belgische bluescircuit en hoogstwaarschijnlijk (althans dat hopen wij dan toch) ook internationaal.

http://www.youtube.com/watch?v=p5jYbBNNUHM&feature=related

Paul Couter & the Hot Burritos

Paul Couter mag je gerust beschouwen als een unicum in de Vlaams/Belgische muziekwereld. Hij startte zijn carrière met Arno Hintjes onder de naam ‘Freckleface’, waarbij ook Ferre Baelen (bas) en Rudy Cloet (drum) deel van uitmaakten. Zij namen één schitterende bluesplaat op, genaamd "Freckle Face" in 1972. De band was echter geen lang leven beschoren en nog dat zelfde jaar werd de naam omgedoopt tot Tjens Couter (naar de familienamen van Arno en Paul). Twee mooie albums werden uitgebracht: Who Cares (1976) en Plat Du Jour (1978). Later in 1980 werd beslist om het onder een andere naam te proberen, deze keer werd het T.C. Matic. Echter Paul Couter kon zich niet vinden in dit concept en verliet de band om op eigen benen te staan. Hij werd vervangen door Jean-Marie Aerts. Een tijdje probeerde Paul het met Ferre Baelen onder de naam ‘Partisan’ maar deze samenwerking werd algauw stop gezet. 16 jaar later bracht Paul nog een solo-plaat uit. Hedendaags is hij nog steeds heel actief waarbij Gent zijn uitvalsbasis is. (uit Bobtje's Blues Pages)

Discografie:

• Met Freckleface: Freckleface (Bobo - 1972)
• Met Tjens-Couter: Who cares (IBC/EMI – 1975), Plat du jour (IBC/EMI – 1978),  Tjens-Couter 1975-1980  Tjens-Couter (IBC/EMI - 1980) ,
  A complication (BMG - 1991)
• Solo: Say Nomore (Scissors Records – 1995), Seven Seas (SCHED - 2005)

 

Ed & The Hot Burritos is een rootsbluesband rond de frontman Eddy De Smul.  Eddy Desmul speelde in het verleden bij een aantal groepen en was ook soms te zien als gastmuzikant bij Joan Baby, een Amerikaanse blueszangeres uit Chicago, bij Josh Harp uit Memphis Tennessee en Paul Couter (Tjens-Couter, TC Matic, Freckleface).  Zijn krachtige volle stem, die doet denken aan de Texaanse Guy Forsyth, is niet zijn enige troef.  Hij speelt ook uitstekend mondharmonica en gitaar.  Al een tijdje was Eddy bezig met zoeken naar de gepaste muzikanten en die heeft hij nu gevonden.  Erik Schoepen (sologitaar) is daar één van.  De gitarist van Kat' Lee Jones heeft een heel eigen stijl van gitaarspelen.  Hij mixt country, blues en jazzlicks door elkaar, wat een heel mooie combinatie geeft met de stijl van de nummers die Eddy schrijft.  Drummer Geert De Boever is de jongste van de bende maar daarom niet met de minste ervaring.  Hij is begonnen op een heel jonge leeftijd en had het in zich om een stempel te zetten in de muziek.  Hij heeft een heel groot gevoel voor ritme, en voelt de andere muziekanten zeer goed aan waardoor hij creatief complimenterend werkt.  Hij is de stuwende kracht van de nummers en vooral de sologedeeltes helpt hij mee opbouwen naar een climax.  Zijn stijl heeft een grote invloed op de nummers van Eddy met soms verrassend resultaat.  Ook Patriek De Neve is van de partij en heeft al een hele lange staat van dienst.  Als vaste basist speelt hij al vele jaren bij Paul Couter en bij The Starvin’ Marvin Band.  In de begeleidingsband van Kevin Ayers speelde hij meerdere keren in Japan, Spanje en Engeland.

www.hotburritobluesband.be

the Bee Brothers

Marc Bee (zang, gitaar) rijdt in 1980 met de fiets naar Roeselare en keert terug met een gitaar op zijn rug.  Hij speelde sinds begin jaren ’80 in verschillende groepen als gitarist/zanger en richt in 1991 BLUE DATE op, na recente personeels- en naamsverandering C0RE BLUES geworden.

Filip Bee (zang, gitaar, mondharmonica) leerde zichzelf in 1982 mondharmonica en basgitaar. Kort daarna speeldehij in verschillende bluesgroepjes, eerst als bassist, later als harmonicaspeler en zanger.  Hij leert de klappen van de zweep in voorprogramma’s van Zora Young, James Harman, Michael Coleman, Doug Mc Leod,… en krijgt de kans om op te treden met onder meer Joe Louis Walker, Mel Brown, Little Willie Littlefield, Johnny Mars en Bob Hall (meestal in de Banana Peel).  Filip speelt sinds 1991 samen met zijn broer bij de groep Blue Date en is sinds 2006 (opnieuw) nauw betrokken bij de Banana Peel Blues Band.

Enkele reacties uit de pers:

… aanstekelijke en opzwepende ritmes worden afgewisseld met ingetogen nummers waarin teruggegrepen wordt naar de roots van de Blues …zij spreiden een muzikale podiumvastheid tentoon, gekoppeld aan een tikje ondeugende show… de gitaar, zeer afgewerkte ritmestukken doorspekt met snedige solo’s … kokend enthousiasme … een prima entertainer die met zijn krachtige stem en z’n bruisende mondharmonica haast een schoolvoorbeeld is van de Chicago-blues uit de jaren vijftig … die willens nillens doet denken aan Snooky Pryor, toch een van Chicago’s harplegendes … Filip ontpopte zich door de jaren heen toch wel tot een crowdpleaser die zich letterlijk in het zweet en de naad uit zijn broek werkt … het akoestische duo dat er in alle gezelligheid en behaaglijke warmte het publiek naar hun hand wist te zetten … een voortreffelijke mix van gevoelige blueshartjes beroeren en dit aan de hand van pakkende bluessongs uit lang vervlogen tijden en het publiek bewerken met aanstekelijke humor …

Blues Eaters

Blues Eaters zijn opgericht in juli 2008 uit ervaren muziekanten, die al ruim 15 jaar europeaanse en vooral de franse podia betreden.  Op hun blues route hebben ze samen op affiches gestaan met Bill PERRY, Tommy CASTRO, Loonie BROOKS, Junior WATSON, John PRIMER, MAGIC SLIM, Louisianna Red, Sean COSTELLO, en vele anderen.

Gewoon van op festivals en in menig rokerige Jazz en Bluesclubs te spelen, beschikken ze over een solide expertise.  Norman ROSAIA (zang, guitaar, harmonica), Thomas HIRSCH (guitaar), Olivier MAHIEU (contrabas, basgitaar) en Stef ‘'Below’ MOUREU (drums) bieden je een reis naar de West kust van de veertiger en vijftiger jaren tot in Chicago.  Beïnvloed door T-Bone Walker, Magic Sam, Eddie Jones, Bobby Blue Bland, Hollywood Fats, Muddy Waters en tal van andere CHESS artiesten, laten deze bende je grooven en dansen tot in de ochtenduren.  Dit kwartet -voor Blues in Bruges aangevuld met een blazersectie (trompet en saxofoon)- laten je muziek van tientallen jaren ontdekken of herontdekken.

So Keep on swingin’ & dancin’… Here comes the Blues Eaters !

http://www.myspace.com/stephanemoureudrums

Marino Noppe & the Blues in Bruges Band

Marino Noppe is in het Belgisch bluescircuit al lang geen onbekende meer.  Hij richte ruim 20 jaar geleden 'Maxwell Street' op, en trad met zijn kompanen ontelbare keren op in binnen en buitenland.  Daarnaast speelde hij o.a. met Louisiana Red, Carrey Bell, Magic Slim, Joe Louis Walker, Johnny Moeler, Mojo Bluesband, Barrelhouse, de lijst is te lang om verder te gaan met opsommen.  Marino bespeelt zijn gitaar volgens de klassieke bluestraditie.  Hoewel hij steeds het onderste uit de kan haalt met z'n virtuose slide-gitaarspel, is hij in de Belgische bluesscene één van de meest veelzijdige gitaristen.  Ook zijn stemgeluid en zangtechniek is uniek.  Op zaterdagavond brengt hij samen met 'the Blues in Bruges Band' in ware Hound Dog Taylor en Elmor James style rauwe slidegitaar blues.

the Blues in Bruges Band is geen vaste groep, maar eerder een projectband bestaande uit een aantal leden, afhankelijk van de uitgenodigde gastmuziekanten wordt er een begeleidingsband of orkest samengesteld, naar gelang de beschikbaarheid (en stijl/muziekaliteit) van de deelnemer.  Orkest? Ja, want Blues in Bruges stampt meteen ook the Blues in Bruges, Rythm 'n' Blues Orchestra uit de grond.  Het kan dus voorkomen dat telkens een toeschouwer naar een optreden van de “B in B Band” of de “B in B, R 'n' B Orchestra” komt kijken, steeds een band met andere bezetting, met verschillende guests en met totaal verschillende songs aan het werk zal zien.  Aangezien Marino Noppe vooral in de 'Hound Dog Taylor' stijl zal spelen, koos Blues in Bruges voor Peter Daele (gitaar, zang en mondharmonica) van gewezen 'the Astatics' en 'Maxwell Street' met Didier Feys (drum) van o.a. 'Red Rooster', 'Roland Van Campenhout', Bill Roseman,... om Marino te begeleiden.  Wie vertrouwd is met het werk van 'Hound Dog Taylor' weet waarom er geen bassist op het podium zal staan.  In nummers waarin wel een bassist verreist is, zal Marino zelf even de basgitaar ter hand nemen of zal Olivier Mahieu van Blues Eaters bijspringen.  Een jam van “Blues Eaters” met “Marino Noppe & the Blues in Bruges Band” is niet uitgesloten.

Wie geïnteresseerd is om in het artiestenbestand van de “B in B Band” en/of het “B in B, R 'n' B  Orchestra” opgenomen te worden, kan zich inschrijven in de respectievelijke pagina op deze website.  De leden krijgen een login password en communiceren ivm met gekozen nummers, partituren, practische zaken en afspraken via een forum.

http://www.youtube.com/watch?v=kTFJjNIJ1TE&feature=related
http://www.youtube.com/watch?v=ayg-V96olbM&feature=related

Candy Red Blues Band

Candy Red Blues Band is reeds 10 jaar actief en werd verleden jaar vernieuwd met enkele nieuwe bandleden, waaronder bassist Gene Wild en gitarist Eric Neels. 

Voor de gelegenheid treden ze met een accoustisch trio aan met Sido de zanger en harmonicaspeler, Gene op contrabas en Eric aan de gitaar. 

Het normaal zwaar elektrisch bluesrepertoire wordt deze keer unplugged gebracht.

Blow!

Blow! zag het levenslicht in juni 2003 en brengt een stoofpotje van Texas-blues, Jazzy swinging blues, Shuffle,...  Naast een groot deel van eigen nummers flirt Blow! ook met klassiekers gaande van Stevie Ray Vaughan, John Mayall, Little Walter, Johnny Winter, George Thorogood, Blues'n' Trouble, Jimi Hendrix, enz.  Blow! staat garant voor een onvergetelijk avondje uit dat mag gesmaakt worden met meer dan mondjesmaat, dus genieten is de boodschap! 

Nemen melancholische gevoelens grotere proporties aan eenmaal voorbij de 60? In alle geval, JJ (63, bass) en Léon (61, drums) keken er al een poos naar uit om Cogéba, hun band van de jaren 70 waarmee ze talloze podia beroerden, opnieuw leven in te blazen.  Dit hield tevens in dat de samenwerking met BLOW! eind juni 2008 werd stilgelegd, waardoor Luc 'Wild Luke Harper' Dewilde en Alain 'Lazy Bee' Butin zich genoodzaakt wisten uit te kijken naar een nieuwe ritmesectie.  Die werd gevonden in de gedaanten van Tom 'Mini' Mestdagh (bass) en Christophe 'Boom Boom Luigi' Louagie (drums), waardoor de cirkel opnieuw rond is.  Pierre 'Pete Doc Izyblues' Verfaille (keyboards en hammond) heeft zich later bijgevoegd, en geeft Blow! een extra dimensie.

Blue Pitch

Blue Pitch brengt u een muzikale reis doorheen de blueswereld. 

Opzwepende nummers zoals shuffles, swing, funky blues,… worden op het publiek afgevuurd, en maken elk optreden uniek.  Blue Pitch bestaat zowel uit Frans en Belgisch talent, met bandleden die hun ervaring opdeden in bands zoals Maxwell Street, Ruthless Tree, Bananapeel Bluesband, Kittyhowlers, SixL-Six, Vinegar Blue, Glad Booby,…

De warme blues voice van Martine Wydooghe, de scheurende bluesgitaar van Alexander Acs (Fr) onder de begeleiding van Davy Bossuyt op bas en Geert Vancoillie op drum zorgen voor een avond om niet te vergeten.

Kris 'Kirri' Valvekens

Al zo’n 20 jaar staat zanger-gitarist Kris 'Kirri' Valvekens (° 74) op de planken.  Begonnen bij enkele coverbands maar al snel overgeschakeld naar Blues en Rock, is hij gegroeid tot een performer, singer-songwriter “pur sang”.  Zijn songschrijverstalent laat al enkele jaren van zich horen als frontman van zijn 5 O’ Clock Shadow Bluesband waarmee hij al vele concerten gaf in België en Nederland.  Maar ook solo staat deze getalenteerde kerel garant voor een sterke show, gevuld met eigen werk en met bekende of minder bekende nummers uit de Blues en Rock history, welke hij zonder moeite bewerkt en naar zijn hand zet.  Sterk gitaarwerk, en een gekleurde, gerijpte stem uit de duizenden!  Geïnspireerd door Rory Gallagher, Peter Green, Jimmy Reed, Tony Joe White en Ray Charles brengt hij een verassende set met ruimte voor improvisatie en spelplezier.

Contact en bookings:
Kris 'Kirri' Valvekens
elkirri@gmail.com
+32 (0)499/42 65 93
www.bluesband.be

Ganashake

Ganashake is een jong Belgisch trio ontstaan in mei 2009. Jess Jacob (zang/gitaar) Sander Goethals (bas) & Bert Minnaert (drums). Oorspronkelijk opgericht voor de eerste editie van het Erps-Kwerpse Crisisfestival 25 juli 2009. Onverwachts werd dit prille trio opgemerkt door de regionale televisie zender ROB-TV. Deze media-aandacht bracht de zaken in een niet voorziene stroomversnelling.

Na enkele optredens tijdens de zomervakantie toonden steeds meer mensen interesse in de band, die een mix brengt van blues, rock 'n' roll en funk. Jess's indrukwekkende solo’s -die menig man al snel doet denken aan vroegere gitaarhelden- vormen in combinatie met de pompende ritmesectie een sound die nog niet eerder ter ore werd gebracht, althans niet door zo’n jonge “Belgische” band. Op 5 november 2009 registreerde Ganashake hun eerste Ep in de Brusselse ICP studio onder productie van Jean-Marie Aerts.

TRACKLIST GANASHAKE EP

1. Indian Chief (3:46)
2. Cherry Red Lips (3:20)
3. Give Me Back My Wig (3:09)
4. Special Sauce (3:07)
5. Strings & Things (2:57)

waltergoethals@yahoo.com
0489/305.908

Fried Bourbon

Fried Bourbon: nieuw album “Deep Fried!” ft Gene Taylor & produced by Roland Van Campenhout.

Fried Bourbon heeft een nieuw album opgenomen voor Musicarena records getiteld “Deep Fried!”.  Na een zomer met fantastische festivaloptredens in België, Nederland en Frankrijk (ze speelden ook nog met James Harman!) trokken ze met premier bluespianist Gene Taylor en Roland Van Campenhout de ‘Rising Sun Studio’ in.  Alle tracks werden live in the studio opgenomen om zo een tradionele bluessfeer te bekomen alsof ze in een juke-joint in Memphis of in een kleine club in Chicago stonden te spelen.  Het was alsof ze over een soort van ‘collective mind’ beschikten, want er werden weinig of geen instructies gegeven aan elkaar over de op te nemen muziek.  Hun geoefende oren en hun liefde voor de bluesmuziek deden het werk!  Het werd een eerlijke en zeer creatieve bluesplaat van échte muzikanten met échte instrumenten.  Het was, the Frisco bay area, new rising star, “John Németh” die de titel voor het album had bedacht omdat hij hen steeds vertelde dat Fried Bourbon eigenlijk “Deep Fried Bourbon” zou moeten heten!

Fried Bourbon nodigt u uit om te genieten van hun ‘deep fried banquet of songs’.
U krijgt wat low down blues, wat happy blues, wilde Memphis style boogie woogie, full-throated juke joint stomp en je kan zelfs je ziel proberen te redden met wat ‘sinners gospel’.

info@friedbourbon.com
tel 0032+(0)486 37 51 01
http://www.myspace.com/friedbourbon